urb_a | Как сочиняют древний белорусский фольклор 15 века. (Reply)

dniprovska:
У вас шаблон не рвется? Сначала вьі бухтели, что бьідло подстраивает свою лексику по язьік польских панов. Теперь уже малороссийские говорьі ближе к кирилло-мефодиевской традиции. Украинское народное творчество я вам уже приводила.

Вот вам белорусские народньіе песни:

Стануў Вітаўт прад кашовым,
Бліснуў ў сонцы шабляй новай,
Слаўся князь Вітаўт,
Гаспадар на Літве.
.......................................
Будзем піці, жартаваці,
Будзем славіць Вакха, браце.
http://urb-a.livejournal.com/3763623.html?thread=88625063#t88625063

Наивные свидомые люди верят, что эти песенки на современном литературном белорусском языке, мог сочинить тёмный неграмотный народ в 15 веке между сенокосами и посевными, когда за пинтой пива славил Вакха. На самом деле авторы большинства так называемых "народных" песен жили в лучшем случае в конце 19 - начале 20 века и были образованными городскими людьми.

Исполняет эти древнейшие песни 15 века "Стары Ольса" — группа средневековой белорусской музыки.
Стары Ольса - Песня а князю Вітаўце.
http://www.youtube.com/watch?v=9eJqGRxReuM

Песня пра Вітаўта
(песня 15 века, музыка народная - записанная в экспедиции, песня храниться в архиве Зинкевича в Вильне, слова незначительно обработаны В.Ластовским)
http://www.staryolsa.com/rus/texts.html

В экспедицию в 15 век слетали и там записали музыку. Текст к древней музыке ~~обработал~~сочинил Ластовский Вацлав Устинович, известный фальсификатор, а по совместительству премьер-Министр БНР (расстрелян в 1938 г., видимо не зря)

Согласно исследованиям белорусского публициста Олега Лицкевича, Ластовский сочинил ряд песен, которые выдал за аутентичные фольклорные произведения.

Вот пример фальсификации другой якобы древней песни 15 века, прославляющей победу бело-литвинов под Оршей:
Стары Ольса - Бітва пад Воршай.
https://www.youtube.com/watch?v=vNgzxdD2EDk

Ліцкевіч А. «Слава Воршы ўжо не горша…» // Беларуская думка. — 2009. — № 3. — С. 92-99.

Упершыню песню пра Аршанскую бітву надрукаваў В.Ю. Ластоўскі ў 1918 годзе ў кнізе «Выпісы з беларускай літаратуры» разам з некаторымі іншымі фальклорнымі творамі [2, с. 55]. Ніякіх спасылак на крыніцу – калі, дзе, ад каго ён пачуў гэту песню – Ластоўскі не прывёў.

Нягледзячы на тое, што першая публікацыя не адпавядала правілам фалькларыстыкі, песня, аднак, была з даверам успрынята некаторымі пісьменнікамі – у першую чаргу М. Гарэцкім, аўтарам «Гісторыі беларускае літаратуры», якая ў 1920-я гады мела ў БССР статус вучэбнага дапаможніка.

Адначасова «гістарычныя песні» з публікацыі Ластоўскага былі перадрукаваны М. Гарэцкім у школьнай хрэстаматыі пад грыфам «Народны камісарыят асьветы БССР» [4, с. 103–104]. Такім чынам невядома адкуль узятая песня набыла своеасаблівы «акадэмічны» статус, на яе пачалі спасылацца як на аўтэнтычны фальклорны твор.

Нельга не прыгадаць, што песня ўваходзіць у рэпертуар вядомага музычнага гурта «Стары Ольса». Але тут узнікае слушнае пытанне. Тэкст песні быў у свой час надрукаваны Ластоўскім без аніякіх нот – адкуль жа сучасныя выканаўцы ўзялі музыку?

Як патлумачыў аўтару гэтых радкоў лідэр «Старога Ольсы» Зміцер Сасноўскі, музычны твор, які выконваецца гуртом, – гэта рэканструкцыя, для якой была падабрана музыка ад іншай песні са зборніка вядомага фалькларыста М. Федароўскага [9, с. 765–803].
http://beldumka.belta.by/isfiles/000167_167773.pdf

Всё, круг фальсификаторов замкнулся, музыка - современная реконструкция, стихи Ластовского из сборника 1918 года и готово произведение 15 века днепровским и прочим литвинистам-русофобам на радость. Окляски, занавес.